آمادگی برای پذیرش محدودیت،یعنی آمادگی برای زندگی

     

آمادگی برای پذیرش محدودیت،یعنی آمادگی برای زندگی

41

 

جزع کردن و بی‌تابی کردن در مقابل محدودیت‌هایی که انسان نمی تواند آن را برطرف کند، کار بسیار اشتباهی است و این موضوع ناشی از تربیت‌نیافتگی انسان است.
حجت الاسلام علیرضا پناهیان ماه رمضان امسال در مسجد امام صادق (ع) میدان فلسطین به موضوع " در زندگی بهتر " پرداخته است که در ادامه نکات مهم این سخنرانی را مشاهده می کنید.
همان‌طور که حرکت، تلاش و مبارزه برای رسیدن به تمایلات برتر را رکن زندگی تلقی کردیم، تسلیم شدن و پذیرفتن محدودیت‌ها هم رکن دیگر زندگی است و این دو در کنار هم، زندگی را سرگرم‌کننده و جذاب می‌کنند. زندگی بهتر، زندگی‌ای است که نه در دوست‌داشتنی‌ها کم بگذاری و نه در پذیرفتن محدودیت‌ها کم بیاوری؛ و این ترکیبِ بسیار زیبایی است.
نقطۀ مقابل تسلیم شدن «جزع کردن» است. اگر تسلیمِ محدودیت‌های به‌جا نشویم،جزع می‌کنیم. جزع کردن یعنی دست و پا زدن بیهوده در مقابل محدودیت‌هایی که دیگر کاری از تو نمی‌آید. وقتی نتوانستی کاری انجام دهی، دیگر نباید بیخودی دست و پا بزنی.
بسیاری از مشکلات خانوادگی در جامعۀ ما ناشی از همین جزع (فریاد و زاری ) است و انسان ریشۀ جزع را باید «در معرفت به زندگی» از بین ببرد. وقتی آدم زندگی را شناخت دیگر جزع نمی‌کند.
گاهی اوقات جزع و بی‌تابی کردن، خودش را به عنوان یک رفتار غلط و نابه‌جا و شتابزده نشان می‌دهد.
بچه قبل از اینکه برای کسب و کار آماده شود، باید برای زندگی آماده شود و لازمۀ آماده کردن بچه برای زندگی این است که در طول دوران مدرسه، خصوصاً در آن هفت سال اول تا اول متوسطه یا پایان ابتدایی، باید یک چیزی برایش جا افتاده باشد و آن هم اینکه: «آماده باشد در زندگی با محدودیت‌ها مواجه شود و از دوران خیال‌پردازی کودکانه خارج شود و فکر نکند که همۀ محدودیت‌ها را می‌شود برداشت؛ باید بعضی از محدودیت‌ها را پذیرفت. حتی بعضی از محدودیت‌ها را باید به استقبال‌شان رفت، و حتی بعضی از محدودیت‌ها را باید به شیرینی پذیرفت» اینها جزء زندگی است، و اگر اینها برای کسی جا نیفتاده باشد، اصل زندگی‌اش مختل خواهد شد

 

اشتراک در شبکه های اجتماعی

Submit to DiggSubmit to Google PlusSubmit to LinkedInشبکهدکمه اشتراک گذاری سروش دکمه اشتراک گذاری ایتا